DENEME

 

 

TÜKETİRKEN TÜKENMEYELİM

                                                                                           Ramazan YAMAN

İnsandan daha çok evreni tüketen bir varlık yok. İnsan üretirken bile sürekli tüketiyor.

Neleri tüketmiyor ki insan!

Eşyayı tüketiyor.
Nebâtı tüketiyor.
Hayvanâtı tüketiyor.
Doğayı, evreni tüketiyor.
Değeri tüketiyor.
Hatta insan daha konforlu bir yaşam için dini bile tüketiyor!

İnsan diğerlerini tüketirken aslında kendini tükettiğinin farkında değil. Çünkü “diğerlerinin” bir sorumluluğu, kaybı veya kazancı yok. Çünkü diğerleri kendisinin emrine verilmiş şuursuz, sorumsuz varlıklar… Fakat insan “karada ve denizde fesat çıkarıp” diğerlerinin ömrünü kısaltmayı varlığının gayesi edinmiş adeta… Modern dünyayı en iyi şu tanım izah edebiliyor; Tüketim toplumu!

İnsan gemiler üretti; Denizleri aşmak için önce… Fakat denizin fıtratına konan kaldırma gücünü öteki insanları yok etmek için kullanıyor modern insan daha çok!..

İnsan uçaklar üretti; Dağların teşkil ettiği engeli aşıp daha çabuk kavuşmak için! Fakat havadaki sünnetullah olan uçurma gücünü öteki insanları katletmek için
kullanıyor modern insan daha çok…

İnsan “şey”in dönüşüp, işlenip aygıt haline gelebilme potansiyelini daha çok tüketebilmek için kullanıyor.

İnsan, insanlığından kaynaklanan diğerinin güven duygusunu tüketti.

İslamoğlu hocamız “Allah insanı yaratarak büyük bir risk aldı!” demişti. Sığ kafalar bunu itikadın/imanın konusu yaparak hocamızın Allah’a olan imanını sorgulamışlardı.

Bu söz Allah’ın beşere verdiği insan vasfının beşerî/hayvanî yanlarına galip geleceğine, en azından bir kısmının insan kalacağına Allah’ın emin olmasıydı. Yoksa Allah’ın “insanların çoğu akletmez, İnsan ziyandadır, İnsanların çoğu hakkıyla iman etmez…” diyerek insanın ne olduğunu, ne yapacağını, ezelden gayet iyi biliyor.

Fakat bu söz iradenin çok derin bir ifadesiydi. Allah insanı yaratarak risk almıştır!

Ve ben şunu söylüyorum; İnsanın her şeyi tüketirken kendini tüketmesinin sonu kıyamettir! Bu da Allah’ın insana ilişkin “umudunun” tükenmesinin diğer adıdır!

Kıyamet dediğimiz güneş sisteminin, kozmosun, evrenin birdenbire iflas etmesi değildir sadece!

Ad ve Semud kavminin, Lut ve Nuh kavminin, bugün başımıza gelen insan kıyımının, iklimlerin dengesinin kaybolmasının, insanlığın Dünya’ya kendi elleriyle cehennemler kurmasının diğer adı da Allah’ın “umudunun” tükenmesinin ve “kahhar” sıfatının harekete geçmesidir!

İnsanın her şeyi tüketirken kendini, daha da önemlisi Allah’ın “umudunu tüketmesidir!”

Sorumluluk sahibi bireyler olarak dikkatli tüketelim! Tüketirken tükenmeyelim! En önemlisi de Allah’ın insana dair “umudunu” tüketmeyelim!…

 

Vesselam