Gökyüzü parçalara ayrıldığında

Gün devrilir güneş batar

Bir yangın yerine döner yeryüzü

Zaman gerçekliğini kaybeder

Ve insan şaşkın şaşkın şöyle der

Ne oluyor?

Yeni bir mevsim yaşanacak nefislerde

Saçlarımdaki dünya tutuşturulmuş

Hiçbir perde saklayamaz artık bizi

Sicilimiz verilince elimize

Eteklerimiz tutuşur

Dualar dolan avuçlarımıza yığılır ümitler

Çaresiz yalnızız

Ana baba çoluk çocuk gelmez akıllara

Açılır o zaman kalbimizde kocaman bir yara

Son gelip çatmadan

Yakıcı bir ateşin olduğunu hatırlamış mıydık dünyada

Şimdi her şey nafile

Bak iyi bak yok oldu realite

Aldandı akıl teslim olmamıştı hakikate

Dünya ah dünya neye elimizi attıysak karanlık

O gün kıpırtısız duracak insan Allah’ın önünde

İnşikak

Her şey bu kadar bir yolcu gibi anılar

Yalnızız biçare

Tüm zamanları durduran renk

Yüzümde kuğuların sakinliği

Ölüm öptüğünde gözlerimizden

Kafile kafile yürüyeceğiz mahşer yerine

Lekeli bir ömrün hesabını vermeye

İnşikak

Yorgun yürekler

Korku dolu kalpler

Geçmiş gelecek iç içe

İki dünya kardeştirler

İnşikak

Bir ilahi değişim

Yaprakları dökülür dünyanın

Gölgeden ihtişamlar yerle bir olur

Küflü kâfir bakışların hesabı sorulur

Ve pişmanlık dolu eller kavrar boşluğu

İnşikak

Mü’mince hüzünler yorgun özlemler

Rabbine dönmenin sevincindeler

Allah anıldığı zaman kalpleri titrerler

Zaman ne de çabuk geçmiş

Yüreğime oturan ayetler

“aynel yakin”

Tek tek gözümün önündeler

İnşikak

Sahte tanrıların saltanatı yıkılacak

Allah’tan başka her şey yok olacak

İnşikak

Dağılmış kolum kanadım

Ve son nefesin benimle tekrar buluşacak

“vel ba’su ba’del mevt”

Susuz dudaklarımla

Kalbimde Allah’ın gölgesi umuduyla

Mahşere selam olsun…

 

BÜNYAMİN DOĞRUER