/İhanete uğramak için güvenmek mi lazım/
/Nice yıl hasret-i hicran adıyla yaktı Kenan’ı
Yanan Yakup değil gör Yusuf u Züleyha’da yangın var/
Yakup’un ocağında yetişti Yusuf
Kardeşleri ihanetle onu vurdular
Kölelik, esaret, zindan yılları
Gözleri ızdırap dolu yüreği sonbahar
Ey Azizler! Bakın şu Yusuf’un Yüzü’ne
Çehresinde muhteşem bir masumluk var
Ey Yusuf! Bir tebessüm sağanağı ay parçası yüzün
Rüyanı kazıdın Kenan iline, Yakup’un kalbine
Acılar konuğun oldu kardeşlerin sayesinde
Dar ettiler dünyayı sana, istenmedin
Kör kuyular dibinde büyüdü özlemlerin
Yakup’ta hüzün günlerce ağladı
Yaslı bir ırmak gibi çağladı
İki dünya gözünü alan Allah
Gönül gözünü bağışladı
Yusuf’un kokusunu tâ Mısır’dan aldı
İffet gömleğini sürünce yüzüne
Dünya gözleri açıldı
İki zıt hayat; zindan ve sarayda
Nice acılar yokladı çetin imtihanlarda
Hakikati giyinip nasıl da gösterdi
İffetin şehvete galip geldiğini
Ey insan! Denendiğin zindanlardan geriye
Arkadan yırtılan gömleğin kalsın
Bir Züleyha’sı olan varsa eğer
Gömleğinin nereden yırtıldığına baksın
Yusuf’un giydiği
İman ve ihlâsla dokunmuş iffet elbisesi
Yusuf teslim oluşun sesi
Yusuf duruş çiçeği